Odpowiedź brzmi – tak. Są tacy ludzie, którzy rodzą się i z męskimi i żeńskimi organami płciowymi. Nazy­wamy ich hermafrodytami (obojnakami). Wewnątrz ciała mają zarówno jądra jak jajniki. Na zewnątrz mo­gą mieć prącie, ogólnie męską budowę ciała, a nawet brodę, lecz przy tym wszystkim – kobiece piersi. Her­mafrodyta może mieć także wygląd kobiety, zaokrąglo­ne kształty, piersi i – prącie zamiast narządów żeń­skich lub srom z wargami wewnętrznymi i zewnętrz­nymi, ale penis zamiast łechtaczki. Hermafrodyta mo­że wyglądać w najróżniejszy sposób, czasami zdarza się, że ich narządy płciowe wyglądają zupełnie inaczej niż u innych ludzi.

W większości przypadków o tym, że ktoś się urodził hermafrodytą wiadomo zaraz po urodzeniu, ponieważ organy płciowe wyglądają całkowicie odmiennie. Zda­rza się jednak niekiedy, że taka osoba może mieć nor­malne genitalia w czasie narodzin i później w dzieciń­stwie i wszyscy są przekonani, że jest na przykład chłopcem albo dziewczynką. Że jest to hermafrodyta okazuje się dopiero później, podczas dojrzewania. Na przykład hermofrodycie, który w dzieciństwie posia­dał normalnie wyglądające narządy męskie, w okresie pokwitania nagle zaczynają rosnąć piersi. Zdarza się także, że taki osobnik wyglądający w dzieciństwie jak przeciętna dziewczynka, zacznie przybierać męski wygląd, będzie miał męskie kształty, nie będzie mie­siączkować i nie wyrosną mu piersi.

Podczas lekcji o hermafrodytach często widzę, jak niektóre dzieci przełykają ślinę i wydają się bardzo czymś zatrwożone. Dziewczęta, u których nie pojawiła się jeszcze miesiączka i którym jeszcze nie zaczęły ros­nąć piersi z niepokojem zadają pytania: „O, rety! A jeś­li ja jestem hermafrodytą?" Zdarza się tak zwłaszcza wtedy, gdy większość koleżanek miała już pierwszy ok­res i widać u nich zarysowane piersi lub gdy nad górną wargą pojawia się lekki puszek. Niektórzy chłopcy też miewają lęki. Zwłaszcza gdy zauważą powiększenie piersi (podczas dojrzewania lekko nabrzmiałe piersi u chłopców są rzeczą normalną).
Uspokajam ich wtedy, że nie mają się czego oba­wiać. Po pierwsze, hermafrodytyzm jest naprawdę bardzo rzadki. Po drugie, jeśli rzeczywiście byliby her­mafrodytami, dawno już by o tym wiedzieli. Zazwyczaj lekarz rozpoznaje to przy porodzie. W dzisiejszych czasach można wykonać operacje plastyczne, zmieniające narządy płciowe tak, że dziecko będzie rozwij ać się jako normalny chłopiec lub normalna dziewczynka w zależności od tego, która płeć okaże się dla niego naj­właściwsza. Tak więc obecnie większość hermafrody­tów wygląda zupełnie normalnie, choć ich narządy płciowe na ogół nie funkcjonują prawidłowo. Przecho­dzą oni kurację hormonalną i przeważnie nie mogą mieć dzieci.